Page 9 - คู่มืองค์ความรู้และนวัตกรรมฯ
P. 9

คูมือองคความรูและนวัตกรรมการขับเคลื่อนแผนแมบทไปสูการปฏิบัติ


               ขอบเขตของสิ่งแวดลอมเพื่อการใชประโยชนเปนการอาศัยพื้นฐานสมบัติเฉพาะตัวของสิ่งแวดลอม หลักการที่
               ๒ การกำหนดกิจกรรมเพื่อการคงสภาพและ/หรือสรางศักยภาพความยั่งยืนของสิ่งแวดลอม และหลักการที่ ๓
               การควบคุมในการกำจัด/บำบัดของเสียและมลพิษจากกิจกรรมการใชทรัพยากร

                        การจัดการสิ่งแวดลอมชุมชนเชิงกายภาพและชีวภาพ หมายถึง การที่ชุมชนเขามามีสวนรวมในการ
               จัดการสิ่งแวดลอม เชน การปรับปรุงคุณภาพอากาศ แหลงน้ำ พื้นดิน การปองกันและการลดอัตราการสูญเสีย
               ของสิ่งมีชีวิต เชน จุลินทรีย พืช และสัตว โดยการการควบคุมของเสียและบำบัดมลพิษสิ่งที่เกิดตอสิ่งแวดลอม

               แวดลอม เชน การสรางระบบบำบัดน้ำเสีย เตาเผาขยะ การวางผังเมือง การสรางพื้นที่นันทนาการในเมือง เพื่อ
               เปนการปองกันไมใหทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดลอมเสื่อมโทรมลงหรือปองกันมลสารหรือวัตถุเปนพิษไมให
               ปนเปอนสิ่งแวดลอม
                        การจัดการสิ่งแวดลอมชุมชนเชิงสังคม วิถีชุมชน และสุขภาวะ หมายถึง ความรวมมือกันของชุมชน
                ตอหนาที่และมีความรับผิดชอบตอการใชทรัพยากรธรรมชาติและการดูแลสิ่งแวดลอม รวมทั้งการมุงเนนใน

                การใหการศึกษา การเผยแพรประชาสัมพันธ และสนับสนุนใหมีระบบบริการที่อำนวยความสะดวกตอการ
                ดำรงชีวิตที่เปนมิตรกับสิ่งแวดลอม เชน บริการดานสุขภาพใหประชาชนมีสุขภาพและสุขภาวะที่ดี การเพิ่ม
                ความปลอดภัยของประชาชนดวยการเฝาระวังภัยจากอาชญากรรม ตลอดจนการดำเนินชีวิตตามวิถีของชุมชน

                ที่ตระหนักตอการรักษาสภาพแวดลอม รวมทั้งสาธารณสุขขั้นพื้นฐานอยางการบำบัดน้ำเสีย และการเขาถึง
                น้ำประปาที่สะอาด เพราะการแกปญหาสิ่งแวดลอมจริง ๆ นั้นมิใชการหยุดการขยายตัวทางเศรษฐกิจหรือการ
                ปฏิเสธเทคโนโลยี แตคือการเปลี่ยนทัศนคติของคนเพื่อใหเกิดการเปลี่ยนพฤติกรรมไปในทิศทางที่ดีตอการ
                สงเสริมคุณภาพสิ่งแวดลอม โดยอาศัยการดำเนินชีวิตตามวิถีของชุมชน เลือกบริโภคในสิ่งที่ชุมชนมีอยูอยาง

                คุมคาและมีประสิทธิภาพมากที่สุด
                        การจัดการสิ่งแวดลอมชุมชนเชิงทรัพยากรธรรมชาติ หมายถึง การชวยแกปญหาการขาดแคลน
               ทรัพยากรและภาวะแวดลอมเสื่อมโทรมโดยชุมชน หรือการดูแล รักษา และอนุรักษทรัพยากรที่มีอยู เชน การ
               นำกลับมาใชประโยชนใหม การใชสิ่งทดแทน การใชสิ่งที่มีคุณภาพรองลงมา และการสำรวจหาทรัพยากรใหม

               ๆ เปนตน ชุมชนเปนจุดเริ่มตนของการจัดการที่มีประสิทธิภาพและมีผลตอการพัฒนาสิ่งแวดลอมในวงกวาง
               โดยอาศัยหลักการมีสวนรวมของประชาชน ดังนั้น การจัดการสิ่งแวดลอมในชุมชน จึงเปนการเรียนรูปญหา
               สิ่งแวดลอมการจัดลำดับความสำคัญของปญหา การวางแผนจัดการสิ่งแวดลอมของชุมชนดวยรูปแบบที่
               เหมาะสม เพื่อใหเกิดการจัดการสิ่งแวดลอมและทรัพยากรธรรมชาติอยางคุมคา มีประสิทธิภาพ และเกิดความ

               ยั่งยืน
                        ภูมินิเวศ หมายถึง สภาพสิ่งแวดลอมรอบตัวเรา ประกอบดวย ลักษณะทางกายภาพ ภูมิอากาศ
               ฤดูกาล พืชพรรณ และสัตวในระบบนิเวศ อันเปนถิ่นที่อยูอาศัยของสิ่งมีชีวิต ซึ่งตองอาศัยความสมดุลภายใต

               ขีดจำกัดทางดานทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดลอมที่ระบบนิเวศจะใหบริการได หรือตามคตินิยมไทย ที่
               เรียกวาระบบ ดิน น้ำ ลม ไฟ (กรมสงเสริมคุณภาพสิ่งแวดลอม, ๒๕๕๘)
                        สารสนเทศสิ่งแวดลอม (Environmental Information) หมายถึง ขอมูลและสารสนเทศที่เกี่ยวของ
               กับสิ่งแวดลอม และทรัพยากรธรรมชาติดวยเทคโนโลยีสารสนเทศ ประมวลผลขอมูลสารสนเทศ และสถิติเพื่อ
               สนับสนุนการบริหารจัดการทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดลอมของประเทศ สงเสริมการพัฒนาระบบการ

               จัดเก็บ ระบบการแลกเปลี่ยน และระบบเครือขายขอมูลสารสนเทศ เพื่อจัดการดานทรัพยากรธรรมชาติและ
               สิ่งแวดลอม สงเสริมใหเกิดการประยุกตใชขอมูลสารสนเทศสูทองถิ่น เพื่อปองกันและแกไขปญหาสิ่งแวดลอม
               ผูใชสามารถนำสารสนเทศไปใชประโยชนในการตัดสินใจในเรื่องที่เกี่ยวของไดเปนอยางดี




                                                            ๓
   4   5   6   7   8   9   10   11   12   13   14